माझी होणारी ‘गाडी’…

हं ,मला बरोबर आठवतंय जेव्हा मी लहान होतो प्रत्येकाप्रमाणे मलाही मोठ्या चारचाकी अवजड गाड्यांच आकर्षण होत.ट्रक आणि  ‘महामंडळाची बस’ हि माझी आवडती वाहने.
काळ बदलला,जस जस वय वाढू लागला माझ आकर्षण आकाराने कमी अवजड आणि कमी चाके  असलेल्या गाड्यांमध्ये वाढू लागल.जेव्हा मी १० वर्षांचा होतो उन्हाळ्याच्या सुट्ट्यांमध्ये मामांकडे यायचो आणि स्कूटर वर बसणे म्हणजे मला स्वर्गसुख वाटत होत.आणखी काळ बदलला आणखी वय वाढल आणि माझ लक्ष तब्येतीने कमी असलेल्या ‘स्लिम’ गाड्यांकडे वळाल.आता मी हिरो- होंडा च्या प्रेमात होतो…मग जेव्हा गाडी चालवायला शिकलो,तेव्हा ‘आजच आकाशी झेप घेईल ‘! अशी स्वप्ने मला पडू लागली.

मी हे विसरलो होतो कि माझे गाडी प्रेम जसे उतरत्या क्रमाने होते त्याहूनही दुप्पट वेगाने चढत्या क्रमाने पेट्रोल चे भाव वधारत होते.जेव्हा पेट्रोल चे भाव ५० रु च्या आसपास होते तेव्हा ठरवलं होत कि पदवीधर झालो कि एक ‘सुंदर’ गाडी घेऊ…पण आता असा वाटतंय एखादी नवीन ‘सायकल’ घ्यावी ;D (जेव्हा पेट्रोल ७१ रु प्रती लिटर आहे) आणखी एका वर्षाने पदवी मिळेल …गाडी पण मिळेल(?) पण पेट्रोल??? ते मिळेल? (कदाचित १५० रु प्रती लिटर ने मिळेल).आता अस वाटतंय कि अवजड गाड्यांची इच्छा बाळगत सुरु झालेले हे स्वप्न ‘सडपातळ’ सायकल वर येऊन संपेल…
आता विचार करतोय जेव्हा पृथ्वीच्या पोटातील  पेट्रोल संपेल तेव्हा काय होईल??? विचार न केलेलाच बरा.. 🙂